HESIAK
Donostia 2050
MUGAK (Miramar 2050an)
Bienala
Arkitektura, aldi berean, artearen eta arrazoimenaren hizkuntza da. Zientziaren eta artifizioaren arteko elkargunea.
Historikoki mugetan ernaltzen den elikagaiaz aberastu da.
Askotariko kultura eta identitateen gurutzagunean bizi da: natura eta paisaia giza ordenarekin bat egiten duten elkargunean; errealitatea eta ametsen arteko bazter lausoetan; barrualdeaz eta kanpoaldeaz galdera eragiten digun atalasean; edertasunaren idealari uko egin gabe, eginkizunari erantzun nahi dion formaren etengabeko ikerketan.
Arkitektura gaur egun bidegurutze latz batean dago; ulertzeko eta kudeatzeko izugarri zaila bilakatu den modernitate teknologiko eta kulturaniztun berriaren erronkei aurre egin nahi die.
Berdintasun eza XXI. mendearen hasieran pandemia berria izaten ari da. Arestiko krisialdi sozioekonomikoak bere alderik ilunena agertu du; pobrezia eta bazterkeriaren lorratz mingarriak, sozialki onargarria eta gizalegez desiragarria denaren MUGAK mutur-muturrera eraman baititu. Arazo horrek, gaur egun, gure identitate hiritarraren funtsezko zutabeak arriskuan jartzen ari da.